EN SICAK COĞRAFYAMIZ…

        Biz Nusayriler tarihimiz boyunca hep gelenek - göreneklerimizi kuşaktan kuşağa aktararak bugünlere kadar getirdik.

      Biz Arap Alevilerinin eskiden dışa kapalı bir yaşam tarzı vardı. Eskiden kapalı yaşam tarzımız olmasına rağmen diğer halklarla(kültürlerle) bir arada yaşamamıza hiçbir zaman engel olmamıştır. Ama bu kültürel yapının son yıllarda değişikliğe uğradığını, gelenek-görenek ve yaşam tarzımızdaki bozulmaları gözlemleyebiliriz. Toplumsal dayanışmanın, paylaşımın yerini giderek bencillik almaktadır. Çünkü her şey maddi açıdan değerlendirilmektedir. Sistemin yaratmış olduğu bu bozuk dünyada insanlığın yozlaştığı kendilerine ait geleneklerini-göreneklerini, kültürlerini yavaş yavaş unutan bir toplumda olmamıza rağmen geçmişten gelen miraslarımızın devamını sağlamak ve gelecek nesillere aktarabilmek için lütfen duyarlı olalım. Geleneklerimizi tam anlamıyla yaşayalım ve yeni nesillere yaşatalım.
Gülümsemenin en sıcak olduğu bu tertemiz coğrafyanın bu tertemiz Samandağ’ının çocukları olarak bizler kültürümüzü yaşatmak adına sevgiyi elden ele yürekten yüreğe dağıtmak adına herkesin Ğadir Hum Bayramını kutlarım.
(Ğid mberek ğleykin, ledinkin ve imenkin.)

Devamı

KURBAN BAYRAMINIZI KUTLAR, HERKESE SAĞLIK UMUT,BAŞARI GETİRMESİ ÜMİDİYLE..

Devamı

İKİ YANLIŞ BİR DOĞRU

Bizler çocuklarımızı genellikle koruyucu aile yapısını benimseyerek büyütürüz. Çocuklarımız üzülmesin, sıkıntıya düşmesin diye büyük çaba sarf ederiz. Onlar için her şeyi yapar her hatalarını bir şekilde görmezlikten gelir telafi ederiz. Bütün bunları çocuğumuz üzülmesin, yorulmasın sadece dersleriyle ilgilensin diye yaparız. 

Aile çocuğun her türlü ihtiyacıyla ilgilenerek çözüm arayışı içinde olduğundan çocuklara herhangi bir sorumluluk yüklemez. Anneler çocuğun çantasını hazırlar evde unutulmuş ödevi okula götürürler. Çocuğun ödevi varsa telaşlanırlar, sınavı varsa kaygılanırlar. Böylece çocuk hiçbir sorumluluk almadan büyümüş olur. Bu çocuklar sorumluluk almadığı gibi başlarına gelecek her türlü olaydan da başkalarını sorumlu tutacaklardır. Yaptıkları hataların suçunu hep başkalarında arayacaklardır. Örneğin çocuk küçükken halıya takılıp düşse halı dövülür. Ah halı ah! Sen niye benim oğlumu kızımı düşürüyorsun denir. Çocuk; o andan itibaren halı orada olmasa bütün bunların yaşanmayacağına, kendisinin dikkatsizliği ile hiç ilgisi olmadığına ve yaşanan bu sıkıntıların tamamının halıdan kaynaklandığının inanmaya daha doğrusu inandırılmaya başlar. Benim bir hatam var mı diye düşünmez. Büyüdüğü zaman da kendinde suçu aramayan, suça sebep olan etkenleri dışarıda arayan, hep karşı tarafa yüklemeler yapan, düşünmeden hareket eden, sanki olanlar onun problemi ya da sorumluluğunda değilmiş gibi davranan kişiler ortaya çıkar. Böyle davranarak çocukların problemlerini çözmüş onlara kendilerini geliştirme fırsatı vermemiş oluruz. Ardından biz aileler çözümü öğretmenlerde arayarak çocuğum çok sorumsuz, kendi başına karar veremiyor, sorunlardan kaçıyor gibi serzenişleri ailelerden dinleriz. Anne baba olarak kendi yüzümüze çevirip sorunun çözümünün nerede olduğunu keşfetmemizde fayda vardır.

Unutmayın çocuklarımız bizi yansıtmaktadırlar.

Devamı